چگونه دختری محجبه تربیت کنیم؟

 

مادران که ارتباط و مسئولیت بیشتری در تربیت دختران دارند، در رابطه با مسأله حجاب نقش مهمی دارند،‌ اگر آن‌ها از حجاب کامل مثل چادر در مواجهه با نامحرم استفاده کنند، دخترانشان از همان کودکی با حجاب اسلامی آشنا می‌شوند.

به گزارش جهان به نقل از جام‌نیوز، پوشش زن و مرد از آغاز تاریخ و با تولد حضرت آدم و حوا(ع) همراه بوده است. برخی از آیات قرآن کریم به این حقیقت اشاره دارد.[۱] از سکه‌ها، تندیس‌ها، نقاشی‌ها و دیگر آثار به جا مانده از دوره‌های قبل، معلوم می‌شود که همه اقوام و ملل گذشته پوشش نسبتاً کاملی داشته‌اند.[۲] از کتاب مقدس فهمیده می‌شود که در عهد حضرت سلیمان نبی(ع) زنان علاوه بر پوشش بدن، صورت را نیز با روبند می‌پوشانیدند.[۳] در زمان حضرت ابراهیم پیامبر(ع) هم این سنت رایج بوده است.[۴] لباس و پوشش جدای از حفظ بدن و آراستگی آن دارای آثار مثبت و فراوان، هم برای خود زنان و هم برای جامعه است. لذا مذاهب مختلف در نوع لباس مردم نقش مؤثری داشته‌اند و در اسلام نیز بر لزوم پوشیدگی و حجاب به ویژه برای زنان تأکید شده است.[۵] متأسفانه در غرب با گسترش تفکر لیبرالیسم جنسی و رواج کامیابی نامشروع، «برهنگی» فراگیر شده که امروزه شاهد پیامدهای منفی آن هستند. حال با توجه به قدمت دیرینه و آثار مثبت حجاب، چه راهکارهایی برای آموزش و ترویج حجاب در کشور پهناور اسلامی ما وجود دارد؟ وظیفه نهادها و اقشار مختلف مردم در راستای عملی‌سازی این آموزه دینی در جامعه چیست؟
مرکز مطالعات و پاسخگویی به شبهات حوزه علمیه قم در یادداشتی اینچنین پاسخ می‌دهد:
برای آموزش، ترویج، گسترش و نهادینه‌سازی فرهنگ حجاب و عفاف، به بهره‌گیری از همه توانایی‌ها و امکانات موجود در نهادهای مختلف کشور نیازمندیم. نهاد آموزش و پرورش، خانواده، حوزه‌ها، دانشگاه‌ها، نهادهای اقتصادی و فرهنگی و حتی بهداشتی کشور در رسیدن به هدف مورد نظر نقش بسزایی دارند. حجاب و پوشش اسلامی را می‌توان به کمک نهادی گوناگون و اقشار مختلف مردم از راه‌های آگاهی‌بخشی، الگودهی، تشویق، فعالیت‌های علمی، فرهنگی و هنری و احیای فرهنگ امر به معروف و نهی از منکر ترویج و گسترش داد.

*مقدمه
تقریباً در همه فرهنگ‌ها، همیشه پوشش زنان به صورت یک اصل پسندیده مطرح بوده و کمتر قوم و ملتی بوده است که زنان آنان پوشش مناسبی نداشته باشند. البته چگونگی و حدود آن متفاوت بوده است. اسلام نیز حجاب را بر زنان واجب کرده است زیرا حجاب بهترین وسیله‌ای است که زن را از خطر آسیب‌های اجتماعی حفظ می‌کند. زن بی‌حجاب همچون میوه درختی است که شاخه آن از دیوار باغ به بیرون آویزان است و هر رهگذری ممکن است در آن طمع کند یا مانند گلی است که هرکس به چیدن آن تمایل دارد.[۶]

انسان در پناه محافظ، احساس آرامش می‌کند. پوشش اسلامی نیز نگهبان زن است و به او امنیت و آرامش می‌بخشد. پس هرچه این پوشش کامل‌تر شود، درصد امنیت و حفاظت زنان بالاتر می‌رود. زحمت حجاب، حق بیمه‌ای است که زن برای تأمین سلامت خود می‌پردازد؛ زیرا حجاب، مانع جریان یافتن هوای نفس و نگاه‌های آلوده و فسادآمیز، به حریم پاک زنان می‌شود. پوشش، سدّی بزرگ در برابر تهاجم فرهنگ غرب است.[۷]

*راهکارهای ترویج حجاب
۱. آگاهی‌بخشی
۱-۱. خانواده‌ها خصوصاً مادران که ارتباط و مسئولیت بیشتری در تربیت دختران دارند:
اولاً: از حجاب کامل مثل چادر در مواجهه با نامحرم استفاده کنند، تا از این طریق فرزندان دختر نیز از همان کودکی با حجاب اسلامی آشنا شوند و از همان کودکی به آن عادت کنند. امروزه همه‌ کارشناسان مسایل تربیتی به نقش فراوان و شگرف تمرین و عادت در تربیت فرزندان اذعان دارند.
ثانیاً: ابعاد مختلف مربوط به حجاب را برای فرزندان خویش تبیین کرده آنان را در جهت رعایت پوشش کامل اسلامی تشویق و ترغیب کنند.
ثالثاً: ترتیبی اتّخاذ کنند تا دخترانشان با کسانی دوست شده و ارتباط برقرار کنند که مقید به حفظ ظواهر شرعی در عین آراستگی ظاهری هستند.
۱-۲. مراکز آموزشی مانند آموزش و پرورش، در دوره‌های مختلف تحصیلی (ابتدایی، راهنمایی، متوسطه) در قالب کتاب‌های درسی، به طور سلسله‌وار مباحث مختلف حجاب را به شکل ترتیب دوره‌های تحصیلی برای دانش‌آموزان دختر مطرح کنند تا از همان سنین خردسالی دختران جامعه نسبت به فلسفه‌ حجاب، آثار مثبت حجاب و آثار منفی بدحجابی، آگاه شده و اعتقاد عمیق و راسخ پیدا کنند.
۱-۳. در مراکز آموزش عالی و دانشگاه‌ها که مقدار آگاهی افراد نسبت به این مسایل بیشتر است، در مورد شبهاتی که دختران و پسران دانشجو و اساتید، پیرامون اهمیت و ضرورت حجاب، آثار آن، کیفیت حجاب کامل و برتر اسلامی دارند، می‌توان جلسات پرسش و پاسخ و سخنرانی برگزار کرد.
۱-۴. مراکز فرهنگی و رسانه‌های جمعی مثل مطبوعات، با نگارش آثار و مقالات علمی و استدلالی به تبیین مسائل مهم و اساسی حجاب بپردازند و از درج مقالات و آثاری که به نوعی در تضعیف حجاب کامل اسلامی بانوان خدشه کرده و اثر منفی دارد اجتناب کنند.
۱-۵. صداوسیما به عنوان گسترده‌ترین وسیله‌ ارتباط جمعی نقش مهمی در تبیین مسائل مختلف مربوط به حجاب دارد. ضمن آنکه رعایت پوشش اسلامی خانم‌ها در فیلم‌ها نقش خاصی در ارائه‌ الگوی صحیح حجاب به مخاطبین و خصوصاً نسل جوان دارد.
۲. معرفی الگوهای شایسته
یکی دیگر از راهکارهای ترویج فرهنگ حجاب، الگودهی است. انسان فطرتا الگوگزین و اسوه‌پذیر است و دوست دارد ارزش‌های باورمند خود را در چهره‌های مجسم دیده و همانندسازی کند. الگوها و نمونه‌های اخلاقی، همیشه نیروی محرکه جامعه بوده‌اند و کاروان بشریت را به هدف‌های متعالی سوق داده‌اند. با معرفی الگوهای شایسته از صدر اسلام و ایجاد تنوع در پوشش اسلامی، می‌توان تا حدود زیادی به نیازهای بانوان پاسخ داد.
مراکز آموزشی نظیر وزارت آموزش و پرورش و وزارت علوم و حتی دیگر مراکزی که زنان به عنوان معلم و استاد شاغل هستند و نقش الگویی برای افراد جامعه خصوصاً دختران و بانوان را دارند، آراسته بودن آن‌ها به حجاب کامل اسلامی می‌تواند تأثیر فراوانی بر مخاطبان و دختران داشته باشد.
۳. تشویق
این اصل در تربیت انسان کاربرد فراوان دارد. ماهیت تشویق‌ها متفاوت است و می‌تواند بار عاطفی، مالی، تشریفاتی، شغلی، سیاسی، عملی و امثال آن داشته باشد که در ترویج فرهنگ حجاب مورد استفاده قرار خواهد گرفت. اگر فردی نیازمند نوعی تشویق نباشد، باید از نوع دیگر بهره بگیریم. احترام لازم و محسوس مردم به بانوان باحیا و با حجاب جامعه سبب ترویج فرهنگ حجاب خواهد شد. همان طور که برخورد منفی با زنان بی‌حجاب نیز می‌تواند عاملی بازدارنده به حساب آید؛ با این شرط که حد و اندازه آن را باید رعایت کرد تا به لجاجت نینجامد.
۴. فعالیت‌های علمی، فرهنگی و هنری
انتشار نشریه و کتاب، تشکیل میزگرد‌های ادبی، فراخوانی مقاله، تعیین موضوع حجاب برای انشا و پرسش، به‌کارگیری هنرهای تصویری، مسابقات فرهنگی، پخش آیات، روایات و کلمات حکمت آمیز و تصاویر الهام بخش درباره حجاب در محیط‌های عمومی، تابلوهای شهری و محیط‌های مناسب دیگر و … آثار مثبتی دارند. تولید برنامه‌ها و فیلم‌های مفید و آموزشی نیز در رادیو و تلویزیون اثری فراگیر دارد. رعایت کامل پوشش دینی بانوانی که در فیلم های سینمایی و تلویزیونی بازی می کنند یا عکسی که با پوشش اسلامی در صفحات مطبوعات به چاپ می‌رسد، آثار مثبتی دارد.
۵. احیای امر به معروف و نهی از منکر
پس از تقویت ریشه‌های حجاب، شناخت معروف و اجرای امر به معروف و نهی از منکر تأثیر به سزایی در ترویج فرهنگ حجاب دارد. امر و نهی دینی، تکلیف عمومی است. زن، ناموس جامعه اسلامی است و همه باید در حفظ این گوهر الهی بکوشند. جامعه دینی، هیچ‌گونه تساهل و تسامحی را در این راستا برنمی‌تابد. بی‌اعتنایی در این راه پسندیده نیست ولی وسواس و بدگمانی هم کارساز نخواهد بود.[۸]
پی‌نوشت‌ها:

[۱]. اعراف، آیات ۲۰، ۲۲، ۲۶ و ۲۷, طه، آیه ۱۲۱.
[۲]. کاکس روت تریزویل، تاریخ لباس، ص۱۱.
[۳]. عهد قدیم، سفر غزل، غزل های سلیمان، باب۵.
[۴]. عهد قدیم، سفر تکوین، باب ۱۴.
[۵]. نور، آیه ۳۱؛ احزاب آیه ۵۹-۶۰.
[۶]. معصومه جهانی، نگاهی به فرهنگ حجاب و عفاف در نظام اسلامی، مجله پیام زن، شهریور ۱۳۸۷، شماره ۱۹۸، ص۵۴.
[۷]. سیدحسین اسحاقی، بایسته‌های پوشش و عوامل بی‌حجابی، مجله پیام زن، دی ۱۳۸۸، شماره ۲۱۴، ص۳۰.
[۸]. اقتباس و تصرف از مجله پیام زن، بایسته‌ها و راهکارهای ترویج فرهنگ حجاب، - مرداد و شهریور ۱۳۸۹ - شماره های ۲۲۱ و ۲۲۲، ص۴./ مشرق

خطرناکترین بیماری‌های روحی کدامند؟

 

 

 

مهار کردن نفس اماره کار آسانی نیست اما شدنی است و اگر نشدنی بود خدای عادل و حکیم آن را امر نمی‌کرد.

به گزارش جهان به نقل از جام نیوز، آیت‌الله سیدمحمد ضیاءآبادی، مفسر قرآن کریم در جلسه تفسیر خود با اشاره به فرموده‌هایی از امیرمؤمنان حضرت علی(ع)، گفت: آن حضرت فرموده است: ای مردم، خطرناکترین بیماری روحی که بر شما می‌ترسم مبادا عارض شود و شما را از پای درآورد؛ یکی پیروی از هوای نفس، از دل خود تبعیت کردن و آن را معبود خود قرار دادن و یکی هم آرزوهای دراز برای تأمین زندگی‌های مادی دنیوی داشتن است.
وی افزود: خود را دیدن و خدا را فراموش کردن، دنیا را دیدن و آخرت را فراموش کردن، بیماری‌های مهلکی هستند و بسیاری از ما به آن‌ها مبتلا هستیم. در زندگی دنیا اینقدر تقلا می‌کنند تا از همه جهت درست شود و کاری با آخرت ندارند. شبیه همین مطلب را پیغمبر اکرم(ص) نیز فرموده است. آن حضرت می‌فرماید: خطرناک‌ترین مطلبی که بر امتم می‌ترسم یکی هوای نفس را معبود قرار دادن و دیگری آرزوهای دراز داشتن برای زندگی دنیاست.
این مفسر قرآن با اشاره به سوره آیه ۲۶ «ص» «لَا تَتَّبِعِ الْهَوَى فَیُضِلَّکَ عَن سَبِیلِ اللَّهِ إِنَّ الَّذِینَ یَضِلُّونَ عَن سَبِیلِ اللَّهِ لَهُمْ عَذَابٌ شَدِیدٌ بِمَا نَسُوا یَوْمَ الْحِسَابِ»، گفت: این آیه خطاب به حضرت داوود(ع) پیغمبر بزرگوار است. می‌فرماید: مراقب باش هوای نفس نداشته باشی، خیلی عجیب است که خداوند به حضرت داوود(ع) می‌فرماید هواپرست نباش، با اینکه پیغمبر هواپرستی نمی‌کند. معلوم می‌شود اینقدر بیماری خطرناک است. چون او رئیس امت است به او گفته می‌شود که مردم بفهمند. مخاطب واقعی مردم هستند.
مخاطب قرار دادن پیامبر(ص) در برخی از آیات از اهمیت مطلب است
وی گفت: بسیاری از آیاتی که مخاطب واقعی‌اش مردم هستند نیز در آیه به پیامبر(ص) خطاب شده است، مانند آیه اول سوره احزاب «یَا أَیُّهَا النَّبِیُّ اتَّقِ اللَّهَ وَلَا تُطِعِ الْکَافِرِینَ وَالْمُنَافِقِینَ»، به پیغمبر(ص) خطاب شده است ای پیغمبر مراقب باش و از خدا بترس، مطیع کفار و منافقین نباش، خودت را به رنگ آن‌ها درنیاور. پیغمبر(ص) که اینکار را نمی‌کند او که معصوم است، او که تابع هوای نفس نیست، این خطاب شدن به پیامبر(ص) از اهمیت مطلب است، اینقدر مطلب مهم است که می‌گوید ای امت مسلمان مراقب باشید به رنگ کفار درنیایید، در زندگی، اسم‌گذاری، لباس پوشیدن و ... مراقب باشید به رنگ آن‌ها در نیایید. در زندگی خودتان مستقل باشید.
هواپرستی منحصر به شخص خاصی نیست
آیت‌الله ضیاء آبادی اظهار کرد: این مطلب را هم خداوند، هم پیغمبر(ص) و هم امیرمؤمنان(ع) فرموده‌‌اند. گوینده از این‌ها راست‌تر و برنامه از این بهتر است؟ می‌فرمایند مراقب باشید هوای نفس بر شما غالب نشود، بسیاری از افراد هستند با اینکه مسلمان هستند و نه کافر اما خیلی مراقبت نمی‌کنند، اعتقاد دارند که در گفتارم، نگاهم، خوراکم، اینکه کجا می‌روم، کسب و کارم و ... آزاد هستم. همه این‌ها تبعیت از هواست. هر کسی در سن و در کار خودش هواپرستی دارد. سخنور هم ممکن هواپرستی داشته باشد. منحصر به شخص خاصی نیست.
وی عنوان کرد: این همه مفاسد و انحرافات پیدا شده در زندگی شخصی، خانوادگی، اجتماعی، جنایت‌های وحشت‌انگیز، بی‌خانمانی افراد و بی‌سرپرست شدن افراد، این همه زندانی و اعدام،‌ زن‌ها و دخترهایی که از جاده عفت بیرون رفته‌اند و ... همه اینها هواپرستی است. همه برای یک لحظه هواپرستی است. با یک لحظه هواپرستی یک عمر بدبختی به وجود آمده و الی‌الابد عذاب به دست آورده است. چقدر سعادتمند و خوشبخت هستند آن کسانی که از اول جوانی با تمرین و تربیت مراقب و مواظب بودند که به یک درجه‌ای از قوت روح برسند که بتوانند این نفس اماره را مهار کنند. بتوانند کاری کنند که دل به سمت آن‌ها بچرخد نه آن‌ها به سمت دل. دل تابع اینها باشد نه آن‌ها تابع دل که آنچه دلش می‌خواهد انجام دهد.
مهار کردن نفس اماره کار آسانی نیست اما شدنی است، نشدنی نیست، اگر نشدنی بود خدای عادل و حکیم آن را امر نمی‌کرد. جهاد اکبر کنید، پیغمبر(ص)‌ مبارزه با هوای نفس را جهاد اکبر نامیده است. مسلمانان از جنگ برگشته بودند و بر کفار پیروز شده بودند. پیغمبر(ص) فرمود این جهاد اصغر بوده است مغرور نشوید که کفار را کشتید، مراقب جهاد اکبر باشید و با هوای نفس مبارزه کنید. پیغمبر(ص)‌ جنگ با کفار را جهاد اصغر و جنگ با هوای نفس را جهاد اکبر نامیده است.
آیت‌الله ضیاءآبادی عنوان کرد: این کار مشکلی است اما نشدنی نیست، هم خداوند امر کرده و هم در مردم پیدا شده است. اینقدر در بندگان خدا، انسان‌هایی پیدا شده‌اند که واقعاً متقی و کامل بوده‌اند، واقعاً با هوای نفس مبارزه کرده‌اند. تنها پیامبران و امامان نیستند، بلکه بعد از آن‌ها علما، فقها، حکما و صلحا و ... هم هستند. ۵۰ سال پیش که از قم به تهران آمدم در بازار آدم‌هایی دیدم که مردم صالحی بودند و واقعاً با هوای نفس مبارزه می‌کردند. از هر جهت واقعاً متقی و مراقب بودند. پیغمبر و امام نبودند اما متقی بودند. اینها کسانی هستند که خدا در نظرشان بزرگ آمده و هر چه غیر خدا در نظرشان کوچک شده است. سراغ دنیا نرفتند ولی دنیا سراغشان آمد. پول، زن، شهرت، ریاست، جاه و مقام و همه را رد کردند، هیچ کدام را نمی‌خواهم فقط خدا را می‌خواهم. دنیا با جلوه‌گری سراغشان آمد اما آن‌ها قبول کردند.

خیلی‌ها با شیطان مبارزه کرده‌اند
وی افزود: آن زن زیبا زلیخا به سراغ حضرت یوسف(ع) رفت. آن حضرت فرمود: خدای من «رب» من است و این قلب من فقط برای خداست جا ندارد که تو آنجا خیمه بزنی. نه فقط پیغمبران و امامان اینطور هستند بلکه بسیاری از آدم‌ها هم این طور هستند منتهی چون ما با افراد فریب‌خورده مواجه می‌شویم فکر می‌کنیم همه مثل هم هستند. خیلی‌ها با شیطان مبارزه کردند، کسی خیال نکند که با علم و سواد می‌شود به جنگ شیطان رفت، نه! با علم و سواد تنها نمی‌شود. نمی‌شود گفت من حوزه دیده‌ام، فیلسوف و دکتر و دانشگاه رفته و ... هستم، خیلی از اینها زمین خورده‌اند، حتی داریم عالم روحانی که بسیار بلندمرتبه هم بود گول شیطان را خورده است.
بلعم باعورا که بود؟
آیت‌الله ضیاءآبادی با اشاره به داستان بلعم باعورا گفت: داستان بلعم باعورا در قرآن آمده است و به پیغمبر(ص) فرموده شده که قصه او را بگو. در آیه ۱۷۵ سوره اعراف آمده است: «وَاتْلُ عَلَیْهِمْ نَبَأَ الَّذِیَ آتَیْنَاهُ آیَاتِنَا فَانسَلَخَ مِنْهَا فَأَتْبَعَهُ الشَّیْطَانُ فَکَانَ مِنَ الْغَاوِینَ». بلعم باعورا عالم روحانی بود نه دانشمند دانشگاه دیده و حوزه دیده، حوزه الهی دیده بود. اگر در آن راه مستقیم می‌ماند خیلی بالا می‌رفت اما گول خورد. زمین جلوه‌گری‌ها دارد خیلی مشکل است، با پول، زن، ریاست، شهرت و ... جلوه می‌کند؛ اما کو مردی که بتواند در مقابل آن بایستد. او با تمام آن روحانیت و علمی که داشت گول شیطان را خورد و مثل سگ شد. قرآن می‌فرماید این آدم مثل سگ شد. «فَمَثَلُهُ کَمَثَلِ الْکَلْبِ»، (۱۷۶ سوره احزاب). در قرآن دو مثل خیلی زننده داریم هر دو مال عالم بی عمل است. درباره هیچ کس اینطور مثل نداریم؛ یکی مثل الاغ یکی هم مثل سگ. راجع به الاغ دارد که «مَثَلُ الَّذِینَ حُمِّلُوا التَّوْرَاةَ ثُمَّ لَمْ یَحْمِلُوهَا کَمَثَلِ الْحِمَارِ یَحْمِلُ أَسْفَارًا»، (آیه ۵ سوره جمعه) آن آدمی که به سراغ قرآن رفته اما در عین حال مثل الاغ بوده که بار کتاب بر دوشش باشد. چه بهره‌ای می‌برد حیوانی که بارش کتاب باشد؟ آن حیوان چه می‌فهمد که بارش سنگ است یا کتاب؟ این خیلی خطرناک است.
وی عنوان کرد: شیطان در مقابل آدمی که عالم بود، سجده نکرد. خدا می‌فرماید من آدم را عالم کردم، آدم عالم بسیار عالی شد و شیطان به او سجده نکرد. «قَالَ فَبِعِزَّتِکَ لَأُغْوِیَنَّهُمْ أَجْمَعِینَ ﴿۸۲﴾ إِلَّا عِبَادَکَ مِنْهُمُ الْمُخْلَصِینَ ﴿۸۳﴾»، (۸۲ و ۸۳ سوره ص). شیطان اقرار کرده که در مقابل هیچ کس خاضع نمی‌شود، فقط یک دسته را نمی‌تواند گول بزند کسانی که بنده با اخلاص باشند. خدا را بندگی کند اما نه برای مردم، او که سخنور است و دنبال این است که مردم دنبالش بیایند مخلَص نیست ریاکار است. برای ریاکاری منبر می‌رود و فتوا می‌دهد.
عملی که با گناه توأم باشد صالح نیست
این مفسر قرآن اظهار کرد: خداوند قسم خورده است: «وَالْعَصْرِ ﴿۱﴾ إِنَّ الْإِنسَانَ لَفِی خُسْرٍ ﴿۲﴾»، (آیات ۱ و ۲ سوره عصر). تمام افراد بشر رو به زیان هستند الا یک دسته، «إِلَّا الَّذِینَ آمَنُوا وَعَمِلُوا الصَّالِحَاتِ وَتَوَاصَوْا بِالْحَقِّ وَتَوَاصَوْا بِالصَّبْرِ ﴿۳﴾»، (آیه ۳ سوره عصر). ایمان و عمل صالح هر کدام جدا کافی نیستند بلکه باید همراه هم باشند. معاد و پیغمبر(ص) و امامان را قبول داریم اما عمل نیست، عمل صالح نیست. عملی که با گناه توأم باشد صالح نیست. واقعاً باید بنده خدا باشد. او اهل نجات خواهد بود. روز قیامت یادشان رفته است. توحید، نبوت، معاد و امامت عمده است. کسی که به توحید و معاد اعتقاد نداشته باشد کافر است. آن که گناه می‌کند کسی است که معاد را قبول نکرده است. اگر روز حساب را قبول کرده باشد گناه نمی‌کند. اگر به معاد اعتقاد نداشته باشد اعتقاد به پیغمبر(ص) و امام هم فایده ندارد. عزاداری و سینه‌زنی و ... به این شکل فایده ندارد. مطمئن شود که دنبال گناهکاری جهنم است، آدم عاقل اگر باور کند این راه به جهنم می‌روند گناه نمی‌کند چون باور کرده گناه کردن جهنم است. اگر باور کند نگاه بد به نامحرم جهنم است که انجام نمی‌دهد ولی باور ندارد فقط یک حرفی می‌زند. تنها خدا را قبول کردن کافی نیست، عمده معاد است، روز حساب یادشان رفته است.
مسافر موقت دنیا، تجمل نمی‌خواهد
آیت‌الله ضیاءآبادی با اشاره به روایتی در مورد امیرمؤمنان حضرت علی(ع) گفت: حضرت علی(ع) زمان حکومتش بود، حصیر انداخته بود و رویش نشسته بود، نه تکیه‌گاهی نه مسندی و نه چیزی به پا کرده بود. به آن حضرت گفتند: بیت‌المال دست شماست اما به اندازه یک فقیر هم زندگی نداری، نشسته‌ای ولی فرش نداری. نگاهی کرد و فرمود: آدم عاقل هرگز خانه موقتی‌اش را تجملی نمی‌کند و اثاث نمی‌آورد. من مسافرم در دنیا موقتاً هستم، این دنیا خانه موقت من است، خانه موقت من که تجمل نمی‌خواهد. من یک خانه دیگری دارم که هر چه بوده را آنجا فرستاده‌ام. این چشم بیدار و قلب هوشیار است. یا علی(ع) اگر تو عاقلی پس عقل من پاره‌سنگ دارد، اگر من عاقلم چرا دنبالت هستم و مدام علی علی می‌گویم. چه شباهتی به علی(ع) دارم، نه فکرم فکر علی(ع) است و نه کارم کار علی(ع) است. برای خدا سینه نمی‌زنیم برای امام حسین(ع) سینه می‌زنیم، امام حسین(ع) تنها کافی نیست. خدا و معاد؛ این دو عمده هستند، پیغمبر و امام هم وسیله هستند. پیغمبر برنامه آورده امام هم اجرا می‌کند. مبین و مجری هستند.
وی با بیان اینکه برای اکثر مردم آن چیزی که اثر تربیتی دارد معاد است، عنوان کرد: باورم شود که جهنم و بهشت است، اکثر مردم بخاطر ترس از جهنم خدا را بندگی می‌کنند نه تنها برای خدا. آن حرف علی(ع) بود، آن لقمه به دهان ما نمی‌گنجد، آن لقمه به دهان علی(ع) می‌گنجد که فرمود: خدایا من برای ترس از جهنم تو را عبادت نمی‌کنم، و نه برای طمع در بهشت، تو را شایسته عبادت یافتم. این لقمه که به دهان ما نمی‌آیند، همین که ما از جهنم بترسیم و به بهشت امیدوار باشیم خیلی کار کرده‌ایم، تنها اعتقاد به خدا کافی نیست. خیلی‌ها هستند که اعتقاد به خدا دارند و گناه می‌کنند. عمده این است که خداشناسی و معادشناسی داشته باشیم. عقل و وحی و به دنبال آن علم و عمل داریم. با عقل فهمیدم که خالق دارم و خالقم برنامه دارد، پیغمبر هم برنامه آورده است و به دنبالش هم علم و عمل است. اینها را اصلاح کنیم که عمده همین است، بقیه مستحبات است. بدانیم خدا، معاد، پیغمبر و امام را داریم و کار ما هم علم و عمل است. خدا به همه شما توفیق دهد و ان‌شاءالله جسمی و روحی سالم باشید و حسن عاقبت به همه شما ان‌شاءالله عنایت شود.
یادآور می‌شود، این جلسه تفسیر شب گذشته، نهم شهریورماه بعد از نماز مغرب و عشاء مطابق معمول در مسجد مسجد علی بن حسین(ع) به نشانی میدان قدس، خیابان دربند، خیابان شهید زمانی، کوچه شهید شفیعی برگزار شد.

کدام شبکه‌های اجتماعی محبوب است؟

میزان استفاده از اینترنت و به دنبال آن شبکه‌های اجتماعی در دنیا رو به افزایش است. این چیز جدیدی نیست اما آمارهای Global Web Index از فصل سوم ۲۰۱۵ حاوی مطالب تازه‌ای هم هست.
به گزارش آی‌تی  «ایران» این گزارش در مورد زمان استفاده شده کاربران در اینترنت،  استفاده از چند شبکه توأمان و استفاده از اپلیکیشن‌های پیام‌رسان و مسنجرهاست.
بر اساس این گزارش مردم هم اکنون 77/1 ساعت در روز را در شبکه‌های اجتماعی می‌گذرانند که نسبت به سال ۲۰۱۲ که این زمان 61/1 ساعت بود شاهد ۱۰ درصد رشد، هستیم. حالا تعجبی ندارد که شبکه‌های اجتماعی ۲۸ درصد از زمان گذراندن مردم در رسانه‌ها را تشکیل می‌دهند. نکته اینکه افراد بین ۱۶ تا ۲۴ سال 5/3 برابر بیشتر از دیگران در شبکه‌های اجتماعی رفت و آمد می‌کنند.
فیلیپین تنها کشوری است که مردم آن بیش از 5/3 ساعت در روز را در سایت‌های شبکه‌های اجتماعی می‌گذرانند.  در برزیل، مکزیک و آرژانتین هم مردم بیش از ۳ ساعت در این شبکه‌ها هستند.
فیس‌بوک همچنان ۸۰ درصد از استفاده مردم جهان از شبکه‌های اجتماعی را به خود اختصاص داده است و استفاده فعال (Active Usage) از آن شامل ۴۸ درصد کل اکانت‌های آن می‌شود. یوتیوب از نظر تعداد بازدید از فیس‌بوک هم وضع بهتری دارد.
در زمینه شبکه‌های پیام رسان اپلیکیشن فیس‌بوک، واتس‌اپ و اسکایپ از محبوب‌ترین‌ها هستند فیس‌بوک مسنجر و واتس‌اپ در بین کاربران جوان‌تر (۱۶ تا ۲۴ سال) بسیار بیشتر مورد استفاده قرار می‌گیرد.

ملاک های شیعه چیست؟

شیعه کسی است که نیازی نیست کسی علیه او شهادت دهد، بلکه خودش علیه خود شهادت می دهد .

 
عنوان بحث  «علی و ناشیعیانش» است. مراد از ناشیعه اهل سنت نیستند. بلکه خود ما هستیم. با بررسی تعاریفی که از شیعه در کلام اهل بیت(ع) آمده و انطباق آن بر ما مشخص خواهد شد که ما «ناشیعه» ایم نه «شیعه»! چون در جامعه شیعه به دنیا آمده ایم، فرض را بر این گذاشته ایم که ما شیعه ایم. غیرشیعیان هم ما را شیعه محسوب می کنند. یک سوء تفاهمی وجود دارد میان تشیع شناسنامه ای و تشیع آنگونه که در منابع مذهب ذکر شده است .
نسبت اسلام و تشیع چه نسبتی است؟ آیا اسلام چیزی است و تشیع چیزی دیگر که بر آن وارد شده است؟ خیر. اگر کسی یک کلمه خلاف اسلام و قرآن بگوید قطعاً بدعت گذار است. شیعه معتقد است که فرزندان پیامبر(ص) ادامه مسیر ایشان هستند.
شیعه پایداری بر اسلام است
معلوم بود که بعد از پیامبر(ص) اختلاف ایجاد می شود و به همین خاطر پیامبر(ص)  تکلیف مسلمانان بعد از خودشان را مشخص کردند. شیعه معتقد است که همانطور که پیامبر(ص) را خداوند تعیین می کند، رهبری دینی که هم وظیفه تبیین دین و هم وظیفه حکومت را دارد، خداوند تعیین می کند. یعنی هم مرجعیت علمی و معرفتی و هم مرجعیت سیاسی و زعامتی اینها همه با هم است. اصول آن را خداوند تعیین می کند و برای اینکه بلایی که بر انجیل و تورات آمد بر سر قرآن نیاید، رسول خدا به امر خدا وصی تعیین کردند. در روایاتی که در منابع شیعه و سنی آمده پیامبر می فرماید بعد از من ۱۲ خلیفه اند. البته درباره اینکه این ۱۲ نفر چه کسانی هستند میان شیعه و سنی اختلاف است .
شیعه یک انشعاب از اسلام نیست. شیعه از نظر ما پایداری بر سر اسلام پس از پیامبر(ص) است. برای اینکه اسلام پس از پیامبر(ص) همان اسلام زمان پیامبر(ص) باشد. پس اگر کسی شیعه را این طور تعریف کرد که ما با قرآن و پیامبر(ص) کاری نداریم و مائیم و اهل بیت(ع)!، این شیعه نیست. این تشیع انحرافی است .
تشیع از قرآن و سنت پیامبر(ص) شروع می کند و در تداوم آنها از عترت پیامبر(ص) صحبت می کند. چون اهل بیت(ع) هم آمده اند که همان سنت و قرآن را بگویند.  
تشیع فرقه گرایی نیست. نسبت خدایی دادن و بالاتر از پیامبر(ص) دانستن اهل بیت(ع) نیست. تشیع یک سبک تفکر و اخلاق و زندگی است. اهل بیت(ع) فرمودند که اکثر کسانی که می گویند ما شیعه اهل بیت(ع) هستیم، در واقع محب هستند نه شیعه! عاشق اهل بیت(ع) هستند ولی شیعه نیستند. البته فرمودند حتی حب پیامبر(ص) و اهل بیت(ع) نجات بخش است .
حضرت امیر(ع) می فرماید دو گروه از مسلمانان نماها کافرند. یکی آنهایی که غلو می کنند. یعنی حضرت علی(ع) را از پیامبر(ص) و قرآن بالاتر می برند و برای اهل بیت(ع) رازقیت و خالقیت قائلند. گروه دوم کسانی که به علی(ع) و فرزندانش اهانت می کنند یعنی ناصبی ها. ناصبی کافر است نه سنی.  

مفت خورها شیعه نیستند
ملاک های شیعه چیست؟ یکبار تعدادی پیش حضرت امیر(ع) آمدند و گفتند ما شیعه شما هستیم. حضرت فرمود شیعیان ما آن قدر چاق و خوش بر و رو نیستند شیعه آن قدر باید درد خلق و خدا داشته باشد که نه شب درست می خوابد و نه درست غذا می خورد و نه به دنبال خوش گذرانی است. شکمش به پشتش می چسبد. رنگش پریده است.  

روزها مدام در پی عمل صالح و خدمت به خلق خدا و جهاد هستند و شب ها مدام در حال راز و نیاز و عبادت و فکر و خدمت به خلائق خدایند. شیعیان ما از آدم های مفت خور و آویزان و خوش گذران که مدام به فکر خودشان باشند، نیستند .
روایات اینگونه فراوان است. امام صادق(ع) می فرماید که پیامبر(ص) فرمود مومن واقعی کسی است که همه مردم به او اعتماد داشته باشند طوری که اموال و جان خود را نزد او امانت بگذارند. جامعه شیعه جامعه ای است که امنیت کامل در آن حاکم باشد. امام سجاد(ع) می فرماید اگر شمشیری که با آن پدرم را در کربلا کشتند، نزد من امانت بگذارند در آن خیانت نمی کنم.  
روایت داریم که اگر دیدید کسانی زیاد به حج می روند یا نماز می خوانند، فکر نکنید که شیعه هستند. شاید به این کارها عادت کرده اند. شیعه را جایی می توان شناخت که وارد عالم سیاست و اقتصاد می شود ولی یک بار هم دروغ نمی گوید. شیعه همچنین امانتدار است و همه به او اعتماد می کنند. حتی کسانی که او را به لحاظ فکری قبول ندارند، او را آدم خوبی می دانند. بعد فرمود مسلمان کسی است که بقیه از دست او و زبان او در امانند. یعنی به هیچ کس هیچ صدمه ای نمی زند  بعد فرمودند مهاجر کسی است که از همه زشتی ها و پلیدی ها هجرت کند.  
شیعه رفاه زدگی را مصیبت می داند
فرمودند مومن نیستید مگر اینکه مورد اعتماد مردم باشید. خصلت دیگر آن این است که شیعه در برابر هیچ مشکلی از پا درنمی آید و همه مشکلات و مصیبت ها را یک امتحان و فرصت جدید برای تکامل می بیند. و برعکس رفاه زدگی را یک مصیب می داند. یعنی زندگی ای که در آن مدام خوش گذرانی و عیاشی باشد را موجب مصیبت می داند، چرا که این باعث می شود از سعادت فاصله بگیرد. چون وقتی انسان مست پول و مقام و رفاه شود، مثل کسی که مست مشروبات الکلی شده، عقل از سرش می پرد..
از امام عسگری(ع) پرسیدند شیعه واقعی کیست؟ فرمود شیعه همان کسی است که پیامبر(ص) در تعریف مومن به کار بردند. شیعه کسی است که از هیچ کس بغض و کینه به دل ندارد. حب و بغض شخصی ندارد. حب و بغض او برای حق است نه منافع خودش. فرمودند ولایت ما این است که دوستی و دشمنی شما تابعی از حق باشد. فرمود اگر غیر از این هرچه نماز و روزه بخوانی، مزه ایمان را نچشیدی. معیار دیگر این است که شیعه خودش را در مشکل برادران خود سهیم می داند. مومن می گوید مشکل تو مشکل من است، نه اینکه بگوید مشکل تو ربطی به من ندارد. امام عسگری(ع) فرمود کسی که به برادرش بگوید مشکل تو به من ربطی ندارد کافر است .
فرمودند جامعه شیعی جامعه ای است که هیچ کس در آن تنها نماند. وقتی فردی ورشکست می شود، مریض می شود، دشمن پیدا می کند و ... تنها نماند. فرمودند دیگران را در شادی های خود شریک کنید و در غم آنان شریک شوید. فرمودند اگر جامعه شما چنین است شیعه هستید وگرنه شیعه نیستید .
علیه خود شهادت می دهید؟
بعد فرمودند البته الان هم با هم دوست هستید ولی به خاطر منافعتان! آن لحظه ای که منافع تان با هم اصطکاک پیدا می کند، چشم همدیگر را درمی آورید! این آن برادری اسلامی و شیعی نیست. این سبک زندگی کافرانه است.
فرمودند وقتی منافع تان با هم تضاد پیدا می کند، برادران تان را بر خود مقدم کنید. آن زمانی از منافع خودتان برای برادرتان بگذرید شیعه هستید.
فرمودند انتخاب فرد در زمانی که دوستش یک طرف است و حق طرف دیگر، مشخص می کند که آیا واقعا شیعه است یا نه. فرمودند شیعه کسی است که نیازی نیست کسی علیه او شهادت دهد، بلکه خودش علیه خود شهادت می دهد  
امیرالمومنین(ع  فرمودند جامعه شیعه جامعه ای است که اولا در آن مردم به هم دروغ نمی گویند. دوم امانت را ادا می کنند. سوم به عهدشان وفا می کنند. چهارم به ضعیفان کمک می کنند. پنجم روابط جنسی آزاد و بی قید و بند ندارند. ششم صله رحم دارند. هفتم بذل معروف می کنند. هشتم حسن خلق دارند. هشتم اینکه مردم یک رفاه نسبی داشته باشند، نه فقر و نه اشرافیت. نهم دنباله روی از علم و علم محور بودن جامعه.
فرمودند که به هرچه که تعهد دادی باید عمل کنی. اگر با تو قرارداد بستند که مثلا ۱۰ ساعت کار کنی و ۹ ساعت کار کردی، خائن هستی.
تولید کننده ای که جنس بی کیفیت تولید می کند شیعه نیست و مصرف کننده ای هم که برای منافع شخصی اش حاضر نیست از اقتصاد کشورش حمایت کند، شیعه نیست. آن قانونگذاری هم که در دولت و مجلس قانون می گذراند و درست محاسبه نمی کند که هم تولید کننده و هم مصرف کننده داخلی سود ببرد، شیعه نیست.
خودمان را نصیحت کنیم
حال چه باید کرد؟ اول باید این ها را با هم مرور کنیم تا بفهمیم که شیعه بودن یعنی چه و بعد هرکس در هرجایی که هست، کارش را درست انجام دهد. امام می فرمود هرکس در هرجایی هست کار خودش را درست انجام دهد مملکت درست می شود.

 منتها ما عادت داریم که دیگران را نصیحت کنیم نه خودمان را! نانوا به

 تاکسی دار اشکال می گیرد، بقال به کارگر، کارگر به مغازه دار و ... هیچ کس به خودش اشکال نمی گیرد!
امانت داری فقط امانت نگه داشتن کالای یک فرد نیست. کار امانت است، علم امانت است. مسئولیت های حکومتی بالاترین امانت هاست. حضرت امیر(ع) می فرماید مسئولیت های حکومتی امانت خدا و امانت مردم است. هرکس هر مسئولیتی را قبول کرد و کارش را درست انجام داد هم در دنیا و هم در آخرت باید جوابگو باشد .
جامعه و مردمی که به تعهداتشان عمل نمی کنند شیعه نیستند. فرمودند جامعه شیعه جامعه ای است که هیچ کس حاضر نباشد گریه و ناله کسی را بشنود. هرجا خبر رسید که یک ضعیفی دچار مشکل است، سریع به مشکل او رسیدگی شود  
حریم اخلاقی باید در جامعه شیعه حفظ شود. بذل معروف یعنی هرکس چیزی دارد که بیش از نیازش است به دیگرانی که نیازمندند بدهد .
در جامعه شیعه ازدواج آسان است
جامعه شیعه جامعه ای است که در آن خشونت و دعوا و اضطراب نزدیک به صفر است. شیعه کسی است که لبخند بر لب داشته باشد و ناراحتی اش در قلبش باشد  
در روایت دیگر آمده است که جامعه شیعه جامعه ای است که یک: هیچ کس در آن گدایی نمی کند. یا می تواند کار کند و باید کار کند و یا نمی تواند که باید توسط بیت المال و ثروتمندان تامین شود. دو: بخل و حرص در آن نباشد.

 فرمودند محال است شیعه خسیس باشد.
فرمودند در جامعه شیعه بخاطر مشکلات زوزه نمی کشند! فرمودند شیعه مثل کلاغ اهل طمع نیست. فرمودند فساد جنسی در جامعه شیعه رایج نمی شود. چون با برداشتن موانع اشرافی و تشریفاتی، ازدواج آسان می شود.  
چند نفر آمدند خدمت امام(ع) و گفتند در شهر ما شیعه زیاد است. امام(ع) فرمود ثروتمندان تان به فقرا سر می زنند؟ از حال فقرا خبر دارید؟ گفتند گاهی. فرمودند اموالتان را با فقرا تقسیم می کنید؟ گفتند نه از این کارها دیگر نمی کنیم! فرمودند چرا می گویید شیعه هستیم؟ شما دوستدار هستید نه شیعه. شیعه کسی است که اگر لباس زیاد دارد به برادرش که ندارد هدیه دهد.

ملاک های شیعه چیست؟

شیعه کسی است که نیازی نیست کسی علیه او شهادت دهد، بلکه خودش علیه خود شهادت می دهد .

 
عنوان بحث  «علی و ناشیعیانش» است. مراد از ناشیعه اهل سنت نیستند. بلکه خود ما هستیم. با بررسی تعاریفی که از شیعه در کلام اهل بیت(ع) آمده و انطباق آن بر ما مشخص خواهد شد که ما «ناشیعه» ایم نه «شیعه»! چون در جامعه شیعه به دنیا آمده ایم، فرض را بر این گذاشته ایم که ما شیعه ایم. غیرشیعیان هم ما را شیعه محسوب می کنند. یک سوء تفاهمی وجود دارد میان تشیع شناسنامه ای و تشیع آنگونه که در منابع مذهب ذکر شده است .
نسبت اسلام و تشیع چه نسبتی است؟ آیا اسلام چیزی است و تشیع چیزی دیگر که بر آن وارد شده است؟ خیر. اگر کسی یک کلمه خلاف اسلام و قرآن بگوید قطعاً بدعت گذار است. شیعه معتقد است که فرزندان پیامبر(ص) ادامه مسیر ایشان هستند.
شیعه پایداری بر اسلام است
معلوم بود که بعد از پیامبر(ص) اختلاف ایجاد می شود و به همین خاطر پیامبر(ص)  تکلیف مسلمانان بعد از خودشان را مشخص کردند. شیعه معتقد است که همانطور که پیامبر(ص) را خداوند تعیین می کند، رهبری دینی که هم وظیفه تبیین دین و هم وظیفه حکومت را دارد، خداوند تعیین می کند. یعنی هم مرجعیت علمی و معرفتی و هم مرجعیت سیاسی و زعامتی اینها همه با هم است. اصول آن را خداوند تعیین می کند و برای اینکه بلایی که بر انجیل و تورات آمد بر سر قرآن نیاید، رسول خدا به امر خدا وصی تعیین کردند. در روایاتی که در منابع شیعه و سنی آمده پیامبر می فرماید بعد از من ۱۲ خلیفه اند. البته درباره اینکه این ۱۲ نفر چه کسانی هستند میان شیعه و سنی اختلاف است .
شیعه یک انشعاب از اسلام نیست. شیعه از نظر ما پایداری بر سر اسلام پس از پیامبر(ص) است. برای اینکه اسلام پس از پیامبر(ص) همان اسلام زمان پیامبر(ص) باشد. پس اگر کسی شیعه را این طور تعریف کرد که ما با قرآن و پیامبر(ص) کاری نداریم و مائیم و اهل بیت(ع)!، این شیعه نیست. این تشیع انحرافی است .
تشیع از قرآن و سنت پیامبر(ص) شروع می کند و در تداوم آنها از عترت پیامبر(ص) صحبت می کند. چون اهل بیت(ع) هم آمده اند که همان سنت و قرآن را بگویند.  
تشیع فرقه گرایی نیست. نسبت خدایی دادن و بالاتر از پیامبر(ص) دانستن اهل بیت(ع) نیست. تشیع یک سبک تفکر و اخلاق و زندگی است. اهل بیت(ع) فرمودند که اکثر کسانی که می گویند ما شیعه اهل بیت(ع) هستیم، در واقع محب هستند نه شیعه! عاشق اهل بیت(ع) هستند ولی شیعه نیستند. البته فرمودند حتی حب پیامبر(ص) و اهل بیت(ع) نجات بخش است .
حضرت امیر(ع) می فرماید دو گروه از مسلمانان نماها کافرند. یکی آنهایی که غلو می کنند. یعنی حضرت علی(ع) را از پیامبر(ص) و قرآن بالاتر می برند و برای اهل بیت(ع) رازقیت و خالقیت قائلند. گروه دوم کسانی که به علی(ع) و فرزندانش اهانت می کنند یعنی ناصبی ها. ناصبی کافر است نه سنی.  

مفت خورها شیعه نیستند
ملاک های شیعه چیست؟ یکبار تعدادی پیش حضرت امیر(ع) آمدند و گفتند ما شیعه شما هستیم. حضرت فرمود شیعیان ما آن قدر چاق و خوش بر و رو نیستند شیعه آن قدر باید درد خلق و خدا داشته باشد که نه شب درست می خوابد و نه درست غذا می خورد و نه به دنبال خوش گذرانی است. شکمش به پشتش می چسبد. رنگش پریده است.  

روزها مدام در پی عمل صالح و خدمت به خلق خدا و جهاد هستند و شب ها مدام در حال راز و نیاز و عبادت و فکر و خدمت به خلائق خدایند. شیعیان ما از آدم های مفت خور و آویزان و خوش گذران که مدام به فکر خودشان باشند، نیستند .
روایات اینگونه فراوان است. امام صادق(ع) می فرماید که پیامبر(ص) فرمود مومن واقعی کسی است که همه مردم به او اعتماد داشته باشند طوری که اموال و جان خود را نزد او امانت بگذارند. جامعه شیعه جامعه ای است که امنیت کامل در آن حاکم باشد. امام سجاد(ع) می فرماید اگر شمشیری که با آن پدرم را در کربلا کشتند، نزد من امانت بگذارند در آن خیانت نمی کنم.  
روایت داریم که اگر دیدید کسانی زیاد به حج می روند یا نماز می خوانند، فکر نکنید که شیعه هستند. شاید به این کارها عادت کرده اند. شیعه را جایی می توان شناخت که وارد عالم سیاست و اقتصاد می شود ولی یک بار هم دروغ نمی گوید. شیعه همچنین امانتدار است و همه به او اعتماد می کنند. حتی کسانی که او را به لحاظ فکری قبول ندارند، او را آدم خوبی می دانند. بعد فرمود مسلمان کسی است که بقیه از دست او و زبان او در امانند. یعنی به هیچ کس هیچ صدمه ای نمی زند  بعد فرمودند مهاجر کسی است که از همه زشتی ها و پلیدی ها هجرت کند.  
شیعه رفاه زدگی را مصیبت می داند
فرمودند مومن نیستید مگر اینکه مورد اعتماد مردم باشید. خصلت دیگر آن این است که شیعه در برابر هیچ مشکلی از پا درنمی آید و همه مشکلات و مصیبت ها را یک امتحان و فرصت جدید برای تکامل می بیند. و برعکس رفاه زدگی را یک مصیب می داند. یعنی زندگی ای که در آن مدام خوش گذرانی و عیاشی باشد را موجب مصیبت می داند، چرا که این باعث می شود از سعادت فاصله بگیرد. چون وقتی انسان مست پول و مقام و رفاه شود، مثل کسی که مست مشروبات الکلی شده، عقل از سرش می پرد..
از امام عسگری(ع) پرسیدند شیعه واقعی کیست؟ فرمود شیعه همان کسی است که پیامبر(ص) در تعریف مومن به کار بردند. شیعه کسی است که از هیچ کس بغض و کینه به دل ندارد. حب و بغض شخصی ندارد. حب و بغض او برای حق است نه منافع خودش. فرمودند ولایت ما این است که دوستی و دشمنی شما تابعی از حق باشد. فرمود اگر غیر از این هرچه نماز و روزه بخوانی، مزه ایمان را نچشیدی. معیار دیگر این است که شیعه خودش را در مشکل برادران خود سهیم می داند. مومن می گوید مشکل تو مشکل من است، نه اینکه بگوید مشکل تو ربطی به من ندارد. امام عسگری(ع) فرمود کسی که به برادرش بگوید مشکل تو به من ربطی ندارد کافر است .
فرمودند جامعه شیعی جامعه ای است که هیچ کس در آن تنها نماند. وقتی فردی ورشکست می شود، مریض می شود، دشمن پیدا می کند و ... تنها نماند. فرمودند دیگران را در شادی های خود شریک کنید و در غم آنان شریک شوید. فرمودند اگر جامعه شما چنین است شیعه هستید وگرنه شیعه نیستید .
علیه خود شهادت می دهید؟
بعد فرمودند البته الان هم با هم دوست هستید ولی به خاطر منافعتان! آن لحظه ای که منافع تان با هم اصطکاک پیدا می کند، چشم همدیگر را درمی آورید! این آن برادری اسلامی و شیعی نیست. این سبک زندگی کافرانه است.
فرمودند وقتی منافع تان با هم تضاد پیدا می کند، برادران تان را بر خود مقدم کنید. آن زمانی از منافع خودتان برای برادرتان بگذرید شیعه هستید.
فرمودند انتخاب فرد در زمانی که دوستش یک طرف است و حق طرف دیگر، مشخص می کند که آیا واقعا شیعه است یا نه. فرمودند شیعه کسی است که نیازی نیست کسی علیه او شهادت دهد، بلکه خودش علیه خود شهادت می دهد  
امیرالمومنین(ع  فرمودند جامعه شیعه جامعه ای است که اولا در آن مردم به هم دروغ نمی گویند. دوم امانت را ادا می کنند. سوم به عهدشان وفا می کنند. چهارم به ضعیفان کمک می کنند. پنجم روابط جنسی آزاد و بی قید و بند ندارند. ششم صله رحم دارند. هفتم بذل معروف می کنند. هشتم حسن خلق دارند. هشتم اینکه مردم یک رفاه نسبی داشته باشند، نه فقر و نه اشرافیت. نهم دنباله روی از علم و علم محور بودن جامعه.
فرمودند که به هرچه که تعهد دادی باید عمل کنی. اگر با تو قرارداد بستند که مثلا ۱۰ ساعت کار کنی و ۹ ساعت کار کردی، خائن هستی.
تولید کننده ای که جنس بی کیفیت تولید می کند شیعه نیست و مصرف کننده ای هم که برای منافع شخصی اش حاضر نیست از اقتصاد کشورش حمایت کند، شیعه نیست. آن قانونگذاری هم که در دولت و مجلس قانون می گذراند و درست محاسبه نمی کند که هم تولید کننده و هم مصرف کننده داخلی سود ببرد، شیعه نیست.
خودمان را نصیحت کنیم
حال چه باید کرد؟ اول باید این ها را با هم مرور کنیم تا بفهمیم که شیعه بودن یعنی چه و بعد هرکس در هرجایی که هست، کارش را درست انجام دهد. امام می فرمود هرکس در هرجایی هست کار خودش را درست انجام دهد مملکت درست می شود.

 منتها ما عادت داریم که دیگران را نصیحت کنیم نه خودمان را! نانوا به

 تاکسی دار اشکال می گیرد، بقال به کارگر، کارگر به مغازه دار و ... هیچ کس به خودش اشکال نمی گیرد!
امانت داری فقط امانت نگه داشتن کالای یک فرد نیست. کار امانت است، علم امانت است. مسئولیت های حکومتی بالاترین امانت هاست. حضرت امیر(ع) می فرماید مسئولیت های حکومتی امانت خدا و امانت مردم است. هرکس هر مسئولیتی را قبول کرد و کارش را درست انجام داد هم در دنیا و هم در آخرت باید جوابگو باشد .
جامعه و مردمی که به تعهداتشان عمل نمی کنند شیعه نیستند. فرمودند جامعه شیعه جامعه ای است که هیچ کس حاضر نباشد گریه و ناله کسی را بشنود. هرجا خبر رسید که یک ضعیفی دچار مشکل است، سریع به مشکل او رسیدگی شود  
حریم اخلاقی باید در جامعه شیعه حفظ شود. بذل معروف یعنی هرکس چیزی دارد که بیش از نیازش است به دیگرانی که نیازمندند بدهد .
در جامعه شیعه ازدواج آسان است
جامعه شیعه جامعه ای است که در آن خشونت و دعوا و اضطراب نزدیک به صفر است. شیعه کسی است که لبخند بر لب داشته باشد و ناراحتی اش در قلبش باشد  
در روایت دیگر آمده است که جامعه شیعه جامعه ای است که یک: هیچ کس در آن گدایی نمی کند. یا می تواند کار کند و باید کار کند و یا نمی تواند که باید توسط بیت المال و ثروتمندان تامین شود. دو: بخل و حرص در آن نباشد.

 فرمودند محال است شیعه خسیس باشد.
فرمودند در جامعه شیعه بخاطر مشکلات زوزه نمی کشند! فرمودند شیعه مثل کلاغ اهل طمع نیست. فرمودند فساد جنسی در جامعه شیعه رایج نمی شود. چون با برداشتن موانع اشرافی و تشریفاتی، ازدواج آسان می شود.  
چند نفر آمدند خدمت امام(ع) و گفتند در شهر ما شیعه زیاد است. امام(ع) فرمود ثروتمندان تان به فقرا سر می زنند؟ از حال فقرا خبر دارید؟ گفتند گاهی. فرمودند اموالتان را با فقرا تقسیم می کنید؟ گفتند نه از این کارها دیگر نمی کنیم! فرمودند چرا می گویید شیعه هستیم؟ شما دوستدار هستید نه شیعه. شیعه کسی است که اگر لباس زیاد دارد به برادرش که ندارد هدیه دهد.

وبلاگ چیست و وبلاگ نویسی یعنی چه؟

هرگاه احساس کردید که مطالبی در اختیار دارید که ممکن است برای دیگران مفید یا جالب باشد میتوانید شروع کنید به نوشتن وبلاگ(لازم نیست مطلب شما حتما نوشته باشد بسیاری از عکاسان . گرافیستها و ... هم وبلاگهای بسیار پرطرفداری دارند)

وبلاگ یک یا چندین صفحه اینترنتی شخصی یا گروهی است که در آن شخص یا گروه به نوشتن مطالب متوالی (روزانه یا چند روز در میان) در موضوعات متنوع و...

مقدمه ای بر وبلاگ نویسی

وبلاگ یک یا چندین صفحه اینترنتی شخصی یا گروهی است که در آن شخص یا گروه به نوشتن مطالب متوالی (روزانه یا چند روز در میان) در موضوعات متنوع و دلخواه می پردازند.و افکار،عقاید اشعار و یا خاطرات خود را برای مطالعه عموم در آن قرار می دهند.از آنجاییکه وبلاگ در اینترنت نشر می یابد می توان آنرا یک نشریه اینترنتی شخصی هم اطلاق کرد.و حتی گاهی بعضی ها پا را از این هم فراتر می گذارند و وبلاگ را یک رسانه اینترنتی می نامند.

وبلاگ و وبلاگ نویسی از پدیده های نوین در دنیای پر راز و رمز اینترنت است.هم اکنون صدها میلیون نفر از مردم سراسر دنیا از تمام سطوح اجتماعی و از تمامی قشرها به وبلاگ نویسی روی آورده اند و از طریق وبلاگ نویسی نوشته های خود را در معرض دید عموم مراجعان از اقصی نفاط جهان در دهکده جهانی گذاشته اند.
تاریخچه ی وبلاگ نویسی

گرچه وبلاگ نویسی در دنیا قبل از سال دو هزار میلادی بوجود آمد اما انفجار وبلاگ نویسی با ورود به قرن بیست و یکم اتفاق افتاد.در ایران هم این موضوع بر میگردد به بیست و سوم خرداد 1381 که اولین سرویس ارایه دهنده ی وبلاگ یعنی سایت پرشین بلاگ( persianblog.ir) آغاز به کار کرد (البته آن زمان پرشین دات کام بود که متاسفانه در سال 1386 این دامنه به سرقت رفت و هم اکنون این سایت با دامنه ی دات آی آر مشغول فعالیت است).

پدیده ی وبلاگ نویسی در مدت کوتاهی توانست به سرعت در ایران رشد کند تا هم اکنون که تعداد وبلاگ نویسان ایرانی از مرز میلیون گذشته است و روز به روز در حال افزایش است در ضمن هم اکنون که این مطلب را مینویسم براساس آمارها رتبه ی ایران در وبلاگ نویسی تک رقمی است و ما جز ده کشور اول وبلاگنویس دنیا هستیم.
برای وبلاگ نویسی چه ملزوماتی نیاز است؟

از آنجا که سرویس های تحت وب بسیاری از امکانات را بصورت رایگان در اختیار شما میگزارند شما هیچ پولی برای وبلاگنویسی نمیپردازید مگر هزینه ای که برای اتصال به اینترنت میپردازید البته ذکر این مطلب ضروری است که بیشتر سرویسهای وب برای تامین هزینه های خود اقدام به درج آگهی در وبلاگ شما میکنند ولی در هر صورت ملزومات برای وبلاگ نویسی وجود دارد که آنها را در ادامه ذکر میکنم:

-امکان استفاده از کامپیوتر و اتصال به اینترنت برای تایپ و ارسال مطالب مهیا باشد ( کامپیوتر شخصی،کامپیوتر فامیل،دوستان کافی نت و یا ...)

-فرد باید حداقل آشنایی مختصری با ویندوز(و یا یک سیستم عامل دیگر) و تایپ کردن داشته باشد(مگر اینکه مطلابتان را روی کاغذ بنویسید و بعد از وبلاگنویس دیگری بخواهید آنرا برایتان به وبلاگ پست کند).

-برای وبلاگ نویسی باید زمان کافی برای نوشتن مطالب و مدیریت وبلاگ( مثلا حداقل نیم ساعت در شبانه روز) را داشته باشید.
از چه موقع باید شروع کرد؟

هرگاه احساس کردید که مطالبی در اختیار دارید که ممکن است برای دیگران مفید یا جالب باشد میتوانید شروع کنید به نوشتن وبلاگ(لازم نیست مطلب شما حتما نوشته باشد بسیاری از عکاسان . گرافیستها و ... هم وبلاگهای بسیار پرطرفداری دارند)
از چه موقع باید شروع کرد؟

طوفان وبلاگی

 

 

  بطور کلی نوشتن تعداد زیادی مطلب در مورد یک موضوع خاص توسط بلاگرها در فضای وبلاگ را طوفان وبلاگیblog storm می‌نامند.طوفان وبلاگی پدیده‌ای است که،اکثرا پس از وقوع حوادث و اتفاقات مهم با آن برخورد کرده‌ایم.پدیده طوفان وبلاگ‌ها یا افزایش بی‌رویه تعداد وبلاگ‌ها در یک مقطع زمانی خاص وقتی در سطح جامعه اتفاقی می‌افتد که جنبه فراگیر دارد و مردم تصور می‌کنند که رسانه‌ها نمی‌توانند همه‌ی ابعاد آن اتفاق را بازگو کنند یا آنچه در رسانه‌ها منعکس می‌شود با چیزی که خودشان در مورد اتفاق فکر می‌کنند، متفاوت است. 

این پدیده نه یکباره بلکه با طی کردن مراحلی به وقوع می‌پیوندد.

این مراحل بطور خلاصه بدین ترتیب هستند:

1-در مرحله اول این بلاگرهای تخصصی هستند که با تمرکز روی موضوعی خاص،موج‌های اولیه‌ی طوفان را شروع می‌کنند.

۲-داغ‌تر شدن بحث‌ها نیز به تدریج پای بلاگرهای عمومی را به موضوع باز می‌کند.

3-با شعله‌ور شدن اعتراضات و مباحث در فضای مجازی،رسانه‌های سنتی(روزنامه‌ها،خبرگزاری‌ها،تلویزیون) برای عقب نیفتادن از قافله‌ی طوفان زدگان! به پوشش خبری موضوع می‌پردازند.

با پیوستن رسانه‌های جمعی به وبلاگ‌ها و پیوند بلاگرها با روزنامه‌نگاران حلقه‌ها‌ی اصلی انقلاب یا طوفان وبلاگی تکمیل می‌شود.

شيطان بزرگ

امام (رض)وقتي امريكا را شيطان بزرگ ناميد بي دليل و احساسي نبود.شناختي كه امام از اين شيطان داشت بر اساس تجربيات گرانسنگي بود كه اون عزيز بدست آورده بود.واقعا"امريكا در باره ايران بعد از انقلاب هر كاري كه از دستش بر امد انجام داد اما نتونست اين نظام را از بين ببرد.الان هم با همان نگاه براندازي به پايي ميزه مذاكره امده و تمام تلاش خود را ميكند كه اگر از در جنگ و تحريم نتونست موفق بشه از در مذاكره و دو رويي وارد عمل شده.شما ميبينيد روز مذاكره يكجور حرف ميزنند فرادي انروز حرف ديگري رو به زبان مياورند.مطمن باشيد اونها بدون هدف وارد مذاكره نشده اند و در سر انها نيت براندازي نهفته و از مسير ديگر كه نزديك شو سپس ضربه بزن را انخاب كرده اند.اونها قصد تصرف مملكت را از را نرم انتخاب كردند.قصدشون وارد كردن ادمهايكه تا حدودي به انها نزديك هستند به مجلس ميباشد و تمام تلاششان اين است كه با ايجاد يك رضايتمندي براي مردم راي انها را به سمت افراد تحت نفوذ خود سوق داده و انها را وارد مجلس كرده و به اهداف خود نزديك شوند.

رمضان

فرارسیدن ماه مبارک رمضان را به تمام روزه داران و همچنین انانیکه به هر دلیلی قادر به گرفتن روزه نیستن تبریک عرض میکنم.التماس دعا

صبر

قالَ الإمام الجواد - عليه السلام - : تَوَسَّدِ الصَّبْرَ، وَ اعْتَنِقِ الْفَقْرَ، وَ ارْفَضِ الشَّهَواتِ، وَ خالِفِ الْهَوي، وَ اعْلَمْ أنَّكَ لَنْ تَخْلُو مِنْ عَيْنِ اللهِ، فَانْظُرْ كَيْفَ تَكُونُ. «بحارالأنوار، ج 75، ص 358، ح 1» امام جواد - عليه السلام - فرمود: در زندگي، صبر را تكيه گاه خود، فقر و تنگ دستي را همنشين خود قرار بده و با هواهاي نفساني مخالفت كن. و بدان كه هيچگاه از ديدگاه خداوند پنهان و مخفي نخواهي ماند، پس مواظب باش كه در چه حالتي خواهي بود. شهادت امام جواد را بر شما تسليت عرض مي نمائيم السلام عليک يا اباصالح المهدي(عج)