آموزش -50 درصد افراد ديابتي از بيماري خطرناك خود بياطلاع هستند بنابراين توانمندسازي بيماران در كنترل و پايش قند خون و جلب مشاركت فعال آنان در درمان ديابت، جز از طريق آموزش دست يافتني نيست.
ديابت از جمله بيماريهايي است كه خود بيمار مهمترين نقش را در كنترل آن دارد و به اين منظور بيماران ديابتي كه تمايل به روزه داري دارند بايد بهطور كامل نسبت به خطرات مرتبط با آن آگاهي داشته باشند و براي اينكه بتوانند روزه ايمن تري بگيرند بهطور دقيق آموزش ديده و دستورات كادر درماني را رعايت كنند.
دكتر اسدالله رجب، رئيس انجمن علمي ديابت ايران ضمن تاكيد بر ضرورت آموزش بيماران ديابتي كه قصد روزه داري در ماه مبارك رمضان را دارند، خاطرنشانكرد: اين سؤالي است كه بيماران همواره مطرح ميكنند و بايد در اين خصوص آموزش ببينند.
رئيس انجمن علمي ديابت ايران به دستگاه كنترل قند خون براي ديابتيها اشاره كرد وبه مهر گفت: افراد ديابتي كه قصد روزه داري دارند حتما بايد دستگاه كنترل قند خون در منزل داشته باشند و نسبت به كنترل قند خون خود در طول روز اقدام كنند.
بدون ترديد توجه جدي به هولوگرام وزارت بهداشت، خدمات بيمه مسئوليت و چك كردن دستگاه پيش از آغاز ماه مبارك از يك سو و توجه به آموزشهاي اوليه و توصيههاي پزشك معالج از سوي ديگر ميتواند موجبات امنيت و آرامش روحي بيماران و خانواده آنان را فراهم كند.
همچنين دكتر رضا اسماعيلي، ديابتولوژيست و مسئول آموزش خانه سلامت و ديابت، خواستار توجه بيماران به رعايت اصول تغذيه صحيح در ماه مبارك رمضان شد و گفت: آموزش پيش شرط موفقيت در كنترل ديابت و پيشگيري از عوارض آن است و حضور در اين دورههاي آموزشي در آستانه ماه مبارك رمضان پاسخ به نخستين نياز ديابتيها براي بهره مندي از بركات اين ماه پرفيض است.
بيش از 5/5 ميليون نفر از جمعيت كشور به ديابت مبتلا هستند، حفظ مقدار قند خون در حد طبيعي (140- 60 ميليگرم درصد) و پيشگيري از عوارض ديررس ديابت، هدف درمان ديابت است.
افراد ديابتي كه از آموزشهاي لازم برخوردار شدهاند به خوبي قادرند تشخيص دهند كه آيا ميتوانند روزه بگيرند يا خير؛ زيرا اين افراد طي آموزشهاي خود دريافتهاند كه به كدام گروه از ديابتيها تعلق دارند و در مورد شرايط روزهداري در هر گروه حتماً با پزشك خود مشورت ميكنند.
افراد تحت درمان با انسولين
از آنجا كه اين افراد بهدنبال تزريق انسولين، به دفعات نيز بايد غذا ميل كنند، بنابراين توصيه نميشود روزه بگيرند. درصورت تمايل زياد به روزهداري، با توجه به شرايط زير، اين افراد در موارد خاص و آن هم تحت نظر پزشك معالج خود ميتوانند روزه بگيرند. مانند نداشتن نوسانات شديد قند خون و نيز عوارض پيشرفته ديابت (عوارض چشمي، كليوي، عصبي و قلبي- عروقي).
افراد تحت درمان با داروهاي خوراكي (قرص)
لازم است اين افراد با پزشك معالج خود مشورت كنند. بهطور كلي براي افرادي كه توانستهاند قند خون خود را بهطور دائمي در حد طبيعي حفظ و كنترل كنند با حفظ شرايط زير، از نظر پزشكي روزهداري بلامانع است.
افرادي كه بدون دارو قند خون خود را كنترل ميكنند
آنها با مشورت پزشك معالج خود ميتوانند روزه بگيرند. علاوه بر اين، بايد مقدار غذاي افطار خود را نيز به 2 تا 3 وعده تقسيم و هنگام افطار، از خوردن همه مواد غذايي در يك زمان، جداً خودداري كنند.
در هر حال، نبايد فراموش كنيد كه طي روزهداري مقدار كالري دريافتي روزانه بايد به دو سوم مقدار معمول كاهش يابد يعني: «يك سوم كمتر از حد معمول، غذا ميل شود».
كارشناسان اعتقاد دارند افرادي كه قادر به كنترل قند خون خود در حد طبيعي هستند، با داروهاي خوراكي يعني قرص، با رعايت شرايط خاص و اندازهگيري بموقع قند خونشان، ميتوانند با سلامت و اطمينان كافي در اين فريضه الهي شركت كنند.
بنابراين، شايد بتوان گفت: اولين قدم براي فرد ديابتي كه ميخواهد در فريضه روزه همگام سايرين باشد، اين است كه تجهيزات لازم براي اندازهگيري قند خون، يا حداقل ادرار را در منزل داشته باشد.
بدون پايش مداوم قند خون، يا تخمين آن از طريق آزمايش ادرار، نميتوان از ايمن بودن روزهداري اطمينان كافي داشت.به گفته متخصصان، ميزان قند خون بيماران ديابتي روزهدار بايد قبل از سحر حداكثر 120 ميلي گرم درصد، 2ساعت بعد از سحر حداكثر 160 ميلي گرم درصد، بين ساعت يك تا 3 بعدازظهر حداقل 70 ميلي گرم درصد، قبل از افطار حداكثر 120 ميلي گرم درصد و 2ساعت بعد از افطار حداكثر 160 ميلي گرم درصد باشد.پزشكان توصيه ميكنند بيماران روزهدار در هنگام افطار، قبل از خوردن هر غذايي، قرص خود را ميل كنند و پس از گذشت مدتي، غذا خوردن را آغاز كنند.
اما قضيه در مورد بيماران تحت درمان با انسولين فرق ميكند. استفاده از اين دارو با احتمال بالاي افت قند خون همراه است، بنابراين لازم است اين بيماران در فواصل نزديك بههم غذا ميل كنند، به همين دليل، روزهداري به هيچ عنوان براي آنها توصيه نميشود.
ضمن اينكه بيماران انسوليني، معمولا نميتوانند نوبت تزريق خود را، مگر در موارد خاص و زير نظر مستقيم پزشك معالج، حذف يا جابهجا كنند. به همين دليل توصيه تمامي پزشكان و متخصصان به اين بيماران اين است كه روزه نگيرند.
ارتقاي سلامت جسماني كه از پيامدهاي روزه داري است، درصورتي حاصل ميشود كه فرد روزه دار شرايط جسماني روزه گرفتن را داشته باشد و اصول صحيح روزه داري را رعايت كند. در بيماران ديابتي روزه ميتواند با عوارضي از قبيل كاهش قند خون، افزايش قند خون، كم آبي و حتي كماي ديابتي همراه شود. بنابراين بيماران ديابتي بايد شرايط روزه داري را داشته باشند.
روزه داري در چه بيماراني ممنوع است؟
1- بيماران ديابتي كه بيماري آنها كنترل شده نيست.
2- بيماران ديابتي كه به رژيم دارويي خود عمل نميكنند.
3- بيماراني كه سابقه كماي ديابتي DKA دارند.
4- بيماران مبتلابه ديابت كه باردار ميشوند و بيماراني كه در بارداري دچار ديابت ميشوند.
5- بيماران ديابتي كه بهطور همزمان دچار عفونت در جايي از بدن هستند.
6- بيماراني كه علاوه بر ديابت، دچار بيماري يا عارضه جدي ديگري مثل فشار خون كنترل نشده يا بيماري قلبي هستند.
7- بيماران ديابتي مسني كه اختلال تمركز و حواس دارند.
مراقبتهاي روزه داري در هر فرد منحصر به اوست و بر حسب فرد فرق ميكند.
اگر قند خون 2 ساعت بعد از افطار بيش از 250 باشد، روزه دار بايد مقدار شام مصرفي خود را در روز بعد 20 درصد كاهش دهد؛ اگر قند خون طي روزه داري كمتر از 60 يا بيشتر از 300 باشد، فرد روزه دار بايد روزه را افطار كند.
غذاي افطار در بيمار ديابتي بايد به چند وعده تقسيم شود؛ زيرا مصرف مواد غذايي بهصورت وعده كامل با افزايش قند همراه خواهد بود.
كربوهيدراتهاي ساده براي افطار و كربوهيدراتهاي پيچيده براي سحر انتخاب
مناسب تري است. مصرف مايعات كافي (حداقل 2 ليتر) در زمان غيرناشتايي از بروز كم آبي جلوگيري ميكند.
گفتني است، دورههاي آموزشي مركز ديابت و سلامت بهصورت روزانه تا نيمه اول ماه مبارك رمضان جهت استفاده رايگان بيماران تشكيل ميشود.
بيماريهاي قلبي
مطالعات نشان داده روزهداري ميتواند با كم كردن عوامل خطر، به پيشگيري از بيماريهاي قلبي كمك كند. دكتر مظهري، درباره اثر روزه گفت: «در طول ماه مبارك رمضان، سطح هموسيستئين خون به مقدار قابل ملاحظهاي كاهش مييابد و اين اثر در كنار كاهش ميزان چربيهاي خون و حتي تعديل وزن بدن، ميتواند باعث كنترل بيماريهاي قلبي- عروقي شود.»
اما درباره افرادي كه كارشان از اين مرحله گذشته و به اين بيماريها مبتلا شدهاند، چون بايد داروهاي خود را رأس ساعت مشخصي مصرف كنند، اغلب اجازه روزه گرفتن به آنها داده نميشود.
افت سطح داروهاي قلبي، باعث عوارض جبرانناپذيري نظير بزرگ شدن قلب و حتي سكته و حملات قلبي ميشود. ضمن اينكه بهدليل حساسيت اين بيماران به انواع استرسها، حتي احساس گرسنگي برايشان مناسب نيست.