ارزش شما چقدر است؟؟!!
از شما مي پرسم، شمايي كه مخاطب من هستيد، آقا، خانم، جوان، ميان سال، پير، مني كه يك شهروند صومعه سرايي هستم و مي دانم در شهرم چه خبره مي پرسم! بهرحال از همه شما فقط يك پرسش دارم و خواهش مي كنم همين يك پرسش را پاسخ دهيد! با عرض پوزش، قيمت شما چنده؟! تعجب نكنيد اصلا جاي تعجب نداره. اتفاقا خيلي مناسب و بجاست! چرا؟؟ چون با دانستن قيمت هركسي مي توان به اندازه قدر و قيمتش روي او حساب كرد تا در دوستي، رفاقت، معنويات، كاسبي و... ضرر نكنيم. چرا اين طوري نگاهم مي كنيد؟! جا داره كه من كاسب كارانه با شماها گفتگو كنم. آخر من دارم تنها سرمايه ام را به پاي شما مي ريزم! كدام سرمايه؟ ثروت عمرم را مي گويم. مگه من چيز ديگري غير از آن در بازار بزرگ و بي انتهاي اين دنيا دارم؟ مگه نمي دونيد كه دنيا بازار آخرته؟ من با اين دارايي ام هرچه گير بياورم با همان به خانه آخرتم وارد خواهم شد. برايم مهم است كه چه چيزي توي كيسه ام باشد. فكر نكنيد دارم داستان سرايي مي-كنم! نه اشتباه نكنيد! من براي حرفهايم دلايل فراواني دارم. اين هم سند آن پيامبراكرم(ص) مي فرمايد: «من كان همته ما يا كان قيمته ما يخرج من بطنه»!! پيامبر گرامي مي فرمايد: هركسي كه همت و تلاشش همه براي خورد و خوراك و دنيايش باشد، قيمت و ارزش او به اندازه چيزي است كه از شكم او خارج مي شود. اين فرموده آنقدر آشكار است كه ديگر نياز به هيچ توضيحي ندارد. اما اجازه بدهيد دوكلمه برايتان بگويم مي دانيد اين حديث چه مي گويد؟ مي گويد بنده خوب خدا غذا مي خورد، عذاي خوب هم مي خورد، اما دنبال خوردن تنها نمي رود. همتش خوردن نيست. در همين راستا نيز حضرت اميرالمؤمنين(ع) فرموده: برخي مردم، دور از جون، مانند حيوانند كه «همها علفها» يعني همت و تلاشش فقط براي علف و خورشتش است، اما آدم حسابي و عاقل كه همون مؤمن باشد، شكم پرور نيست بلكه روح پروره است آدم روح پرور هم به درد رفاقت مي خوره، چون روح افزا است. براي همين بود كه قيمت شما را هم پرسيدم.
راستي منظور از خوردن، فقط غذا نيست ! بلكه هر چيزي كه دراين دنيا هوسش را مي كني و برايش مي دوي است، و بعضي سوءاستفاده بي شمار از مناصب و مسئوليتهاي دنيايي، نظير جابجايي فاكتورها در برخي ادارات و يا سندسازي در ادارات. حالا فقط مرد مي خواهد كه بخودش بياد و تجديدنظري در رفتار خود با اطرافيانش بكند! من كه مي خواهم در همه چيزم، دركارم، تحصيلم، درآمدم، رفت و آمدم، فكركردنم، خوابيدنم، حرف زدنم، نمازم، و... همه و همه تجديدنظر كنم. شما چطور؟ ببخشيد شما چند مي ارزيد؟!
+ نوشته شده در شنبه بیست و هشتم فروردین ۱۳۸۹ ساعت 8:43 توسط محمد مهدی محمودی ادیب
|
با سلام و عرض ادب و احترام:به عرض بینندگان محترم و عزیز این وب برسانم اولا" از اینکه این وب را برای مطالعه انتخاب کرده اید سپاسگزارم دوما" سعی شده مطالب گوناگونی را به جهت استفاده بشتر شما بیننده عزیز بارگذاری نمایم سوما" مارا از ارائه نظراتتان محروم نفرمائید.متشکرم (محمد امین)